قلمی از یاران

گفتند چرا شعر نمی نویسی.

گفتم شعر نمی دانم.ولی شعر عاریه می توانم بگیرم.و گرفتم.

آنچه می خوانید شعری است از دوست عزیزم "فدا" تقدیم به اهل ادب.

غروب شعبده نزدیک است

طلوعت ای سپید ترین سپید صادق

در انتهای افق،در سحر پیداست

سپیده معنی حرفهای ناشنفته ماست

سپیده لحظهء بشکستن سکوت صداست

و باز کردن بغضهای در گلو خفته است

طلوع کن سپیده شبهای بی مه و تاریک

سکوت سنگی این دشت را بشکن

غروب تا ابد مهر را بشکاف

و لحظه های پر تب این قلبهای زخمی را

                                                در انتهای روشن چشمها بشنو

آتش اهورایی،تو آن امید فروزانی

که دست کوچک پای های خسته مارا

درست لحظه افتادن و فرو ماندن 

                            به دست می گیری و تا آنجا که جاده بی انتها

به آسمان بی کرانه ی آبی پیوند می خورد..

آن جا که در افق

گلوی نازک خورشید را می بُرند،می بَری

تو آن امید فروزانی

که کابوس های وحشی خواب گران هر شبه را

به روشن رویایی طلوع فرداها

                                             پیوند می دهی

طلوع کن سپیده صادق

دلم گرفت از این همه تاریکی

و این همه سپیده های دروغین

طلوع کن بشارت فجر

تمام جاده ها به انتظار تو اند

و فریاد ها در انتهای گلو کمین کرده اند.و چشم ها

و چشم ها چشم به در دارند

و تقویم ها تمام عمر را در این شمارش معکوس می سپرند

و جمعه ها

یکی یکی

به سرعت باد،به جان فزایی بوی خوش نسیم طلوع

                                                                           در گذرند

و لحظه ها خبر از آمدن دارند

                                        و ما به انتظار تو ایم

                                         و خوب می دانیم

                                                                   که می آیی...

/ 3 نظر / 11 بازدید
صابر

دلم گرفت از این همه تاریکی دم شما گرم شعری که از دل بر اومده با دل ما دلسوخته ها غوغا می کنه ای شاعری که نمیشناسمت شعرت را جمعه عصر ها خواهم خواند و در مصیبت تنگیه گلویم پماد نبودن او را که داده یی به پیکر نحیف و شکسته ی سردم ضمیمه خواهم کرد مگر سوار آن غبار همیشگی برای نجاتمان ز بیابان وهم و خستگی ترانه سر کند دلم گرفت از این همه تاریکی دم شما گرم

تنها

شعر بسیار بسیار زیبایی بود. مخصوصا که من به صورت جالبی دارم عصر جمعه می خونمش یعنی میشه بیاد: دکتر همه مریض ها درمون همه درد ها نجات همه گرفتار ها یعنی میشه یه روز به علم افراشته اسلام تکیه بزنه ما او رو ببنیم و او هم مارو ببینه . . بر قامت دلربای مهدی(عج) صلوات

حلما

من از خودم گله دارم... من از خودم که شمایی چقدر فاصله دارم سلام بر یوسف زهرا سلام الله علیها